در کارگاه کوچک خانم وجیهه نصرتی در روستای چهارده کردکوی، قصهای آرام و رنگارنگ هر روز با صدای دارهای بافندگی تکرار میشود. اینجا جایی است که سرانگشتان هنرمند او و زنان بافندهاش، نخهای ساده را به پارچهها و گلیمهایی تبدیل میکنند که نه فقط زینتبخش خانههای ایرانی شدهاند، بلکه راه خود را به کشورهای دور و نزدیک هم باز کردهاند و روایتگر سلیقه و هنر زن روستایی ایرانیاند. در بافتههای این کارگاه، میشود رد ظریف نقش و نگار ترکمنی را دید که با طرحهای اصیل ایرانی درهم تنیده شده و در کنار آن، امضای شخصی و نوآوریهای وجیهه نصرتی هم به چشم میخورد؛ ترکیبی دلنشین از سنت و خلاقیت معاصر. هر رج و هر نقش در این محصولات حاصل ساعتها دقت، حوصله و عشق است؛ وجیهه نصرتی، بهعنوان یک هنرمند و کارآفرین، امروز به شکل متمرکز برای ۱۴ نفر در کارگاه خود اشتغال ایجاد کرده و حدود ۴۵ بافنده دیگر نیز به صورت غیرمتمرکز زیر نظر او مشغول به کارند؛ زنانی که هر کدام بخشی از این زنجیره خلاقیت و تولید را بر دوش میکشند. حوزه فعالیت این کارگاه جاجیم، گلیم و پارچهبافی است و نکته مهم این است که مواد اولیه بسیاری از این بافتهها، به ویژه برای گلیم و جاجیم، از صفر تا صد توسط خود هنرمندان آماده میشود؛ از رنگآمیزی نخها تا آمادهسازی آنها برای رفتن روی دار.
با وجود چالشها و سختیهای اقتصادی و محدودیتهای زندگی روستایی، شعله امید در این کارگاه خاموش نشده است. اینجا تنها یک فضای تولیدی نیست؛ مدرسهای است برای انتقال دانش، محلی برای توانمندسازی زنان و کارگاهی که در آن، هر تکه پارچه، سند زندهای از فرهنگ، هویت و ارادهای زنانه برای ایستادن روی پای خود است.